เมื่อยังเด็ก...                                   เคยไหม...ละห้อยละไห้...ละเหี่ย

รักแล้วหัวใจเพลียเพลีย                        เปลี้ยใจเพราะใครบางคน

รักเขา...                                       แต่ก็มักว่างเปล่าซะทุกหน

จนรู้ว่า(หาก)รักใครข้างเดียว...ต้องอดทน   จนกว่าใจจะยินยอม

ถอยห่าง...                                     กอดความอ้างว้างซะเต็มอ้อม

(แต่)เต็มอก เต็มใจ (และ)เต็มตรอม        ตรม...ขม...ขับกล่อม...จนหลับไป

(แต่พอ)หายเจ็บ...ก็หายจำ                   รักแล้วช้ำ...รักแล้วช้ำ...ก็รักใหม่(ฮิฮิ)

จะรักซะอย่าง...จะทำไม                      (เธอ)ไม่รัก...ก็ไม่...ช่างหัวเธอ

ไม่เคยต่อรองให้มารัก                         ได้แต่ปักหลัง...รักแล้วเก้อ

เซ็งไหม...เซ็งนะ...เซ็งว่ะ...เออ...         แต่ก็รักเสมอ...ประหลาดจริง

 

จากคนที่ยังรัก (Instinct)

ก็เก็บเอาไว้ไม่เคยให้ใครรู้ว่า.ยังคิดถึงแฟนเก่า
ยังคงจะเพ้อถึงเธออยู่ทุกคราว..ตั้งแต่จากกันวันนั้น
..อยากจะลบหน้าเธอจากหัวใจ..แต่มันรู้ไม่มีวัน..
ต้องกอดหมอน..นอนทุกวัน..หลอกตัวเองว่าคงไม่เป็นไร

ก็รู้..ตัวดี..ว่าไม่มีหนทางให้เธอนั้น..กลับมารัก
..แม้ทรมานต้องยอมให้เป็นไป..
คืนนี้..ต้องเหงาอีกแล้วจันทร์..ก็ได้แต่ทำใจ
..ปล่อยมันช้ำไป..มันคงจะรับได้สักวัน..

..เธอคงนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน..
ให้เธอ..โชคดีแล้วกัน..เขาดีกว่าฉันก็เข้าใจ
อยากบอกให้เธอนั้นได้รับ-ได้รู้..คิดถึงเธอสุดหัวใจ
..ไม่รู้..ว่าเธออยู่ไหน..แต่อยากให้เธอได้ฟัง..

ก็ว่าจะโทรหาเธอจะดีมัย ลองกี่ครั้งก็ไม่กล้า
ก็ใจมันรู้ว่าต้องมีน้ำตา..ถ้าเธออยู่กับคนนั้น
อยากจะสมน้ำหน้าตัวเองนัก..เก็บรักไว้ไม่ทัน
ไม่เห็น..ความสำคัญ..มันก็ถูกเขาต้องแย่งไป

..ก็รู้..ตัวดี..ว่าไม่ใช่คนดีที่เธอ..
..ก็ยอมรับ..มันคงจะลืมได้สักวัน..

..เธอคงนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน..
ให้เธอ..โชคดีแล้วกัน..เขาดีกว่าฉันก้อเข้าใจ
อยากบอกให้เธอนั้นได้รับ-ได้รู้..คิดถึงเธอสุดหัวใจ
ไม่รู้..ว่าเธออยู่ไหน..แต่อยากให้เธอได้ฟัง..จากคนที่ยังรัก

..เธอนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน..
ให้เธอ..โชคดีแล้วกัน เขาดีกว่าฉันก็เข้าใจ

 

 

 

เหงา เหงา

เบื่อ เบื่อ

เซ็ง เซ็ง

..........................

 

ขอบคุณใครบางคนที่เข้ามาทำให้รู้สึกดีขึ้น

 

วันนี้พอมีเวลา ขอมาอัพนิ๊ดนึงนะ...

 

ตอนนี้เริ่มทำงานได้เดือนนึงแล้วนะ ไม่รู้จะ(ทน)ทำได้อีกนานแค่ไหน เฮ้อ!!

ตั้งแตหลังสงกรานต์เลิกสามทุ่มมาตลอด 3 weeks แล้วทำไมเพื่อนๆเรามันเลิก 5-6 โมงล่ะ -_-"

ยิ่งไปกว่านั้น เหมือนโชคชะตาเล่นตลก ส่งฝนลงมาจากฟ้าในยามค่ำคืน ไอ่เราก็เลิกงานตั้งเที่ยงคืน ต้องมายืนท่ามกลางสายฝนโปรยปราย

รอเรียก Taxi อยู่นานมาก กลับถึงบ้านก็ตีหนึ่งกว่า ตื่นมาเป็นวันเสาร์ต้องไปทำงานอีกล่ะ

เกลียดการทำงานวันเสาร์จิงๆเลย (ได้OT แค่เท่าเดียวเอง ขอเหอะ ขอทำถึงสามทุ่มวันปกติดีก่า ได้โอตั้ง1.5เท่า หลัง3 ทุ่มเบิกค่าtaxiได้ด้วย)

 

พี่จอยซ์บอกว่า "น้องนุ่นนี่เจอแต่jobหนักๆเนอะ พี่ยังคิดอยู่เลยว่าเดือนหน้าน้องนุ่นจะลาออกมั้ย"

ขอบคุณที่ให้กำลังใจนะคะพี่!!!!!!!!!!!!!

 

มาลุ้นกันดีกว่านะ ว่าเราจะ(ทน)อยู่ได้นานแค่ไหน

ไม่มาเจอกะตัว ไม่รู้นะเนี่ยว่ามันเหนื่อยขนาดนี้

 

ทำงานจนไม่มีเวลาหาแฟน ทำไงดี ใครมีเพื่อน เพื่อนของเพื่อน พี่ของเพื่อน เพื่อนของพี่ น้องก็ได้อ่ะ ที่ยังโสด โปรดแนะนำด่วน

(หรือใครรู้ว่าไปขอแฟนได้ที่ไหนบอกกันมั่ง จะรีบไปในทันที 55)

 

Ps. แพลนไว้ว่าจะนัดเจอเพื่อนๆคนนั้น คนนี้ ก็ยังไม่มีเวลาซักที ใครที่อยู่กรุงเทพ ไม่ต้องน้อยใจนะ เรายังไม่ได้เจอใครเลย(ทุกคนยังเท่าเทียมกันอยู่)

     ขนาดเพื่อนที่ทำงานเรายังไม่ได้เจอเลย จะพยายามปรับและปลีกตัวไปเจอให้ได้ รอหน่อยนะ แล้วจะรีบโทรหาทุกๆคน

 

 

ใครว่านาน เผลอแป๊ปเดียว 4 ปีแล้ว ยังจำวันที่ไปค่ายสัมพันธ์เมื่อปี1 ได้อยู่เลย

นึกแล้วก็ใจหายเหมือนกันเนอะ ไม่มีช่วงเวลาไหนสบายเท่าเรียนมหาลัยอีกแล้ว

 

กว่าจะสนิทสนม สร้างรความเชื่อใจกันได้ มันต้องใช้เวลา....

 

 

 

 

เจอกันอีกทีรับปริญญานะ

 

 

 

 

 

ไม่ได้อัพซะนานเลย ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลา เพิ่งผ่านงานบายเนียร์ ไปได้ไม่นาน

ชอบจังงานแบบนี้ อยากถ่ยรูปกะใครก็ได้ถ่าย (ไม่รู้จักกันก็ยังได้ถ่าย55)

ต้องมีใครบางคนอิจฉาเราแน่ๆเลยที่ได้ถ่ายรูปกะน้องคนนั้น

 

จะเอารูปมาลงให้ดู แต่มันลงไม่ได้อ่ะ ทำไงดี(ตอนนี้รูปเยอะมากเลย...เมื่อวานไปถ่ายรูปลงหนังสือรุ่นด้วย)

my mid-term exam soon passed. I walked in tesr-room with full of knewledge and walked out with empty brain.

Examination take my power out of me...ha..ha.. (it's serious and not a joke)

Now CM is very cold. In the morning I don't want to wake up but for some reason I must try to get out of bed-_-"..

It look difficult but I will try...Iwill try!!!!

 

I'm just to tell you Don't forget putting the blanket before you sleep, it make you won't get cold and have a warm.

**~~Take care Youself~~**

 

Merry X'MAS and Happy New Year

 

PS1. New year is coming soon. I don't have a plan for celebrate....Anyone...Please recommend me...

PS2. My ability about English is just a little...Please comment

 

555 ไม่ต้องงงนะ กะลังซ้อม เดี๋ยววันที่13 มค. มีสอบเข้าทำงาน (มีส่วนเขียนเรียงความภาษาอังกฤษด้วย)

ใครก็ได้ช่วยเขียนที................help me please...............    

 

 

ในที่สุดก็ได้ไป**ปาย** เมืองที่ใครๆก็อยากไปซะที

รู้สึกโชคดีที่ได้มาเรียนเชียงใหม่ก็คราวนี้ ถ้าไปอยู่ที่อื่นคงไม่มีโอกาสเที่ยวอย่างนี้หรอก

ถ้าอยู่ที่อื่นจะมีโอกาสอย่างนี้เหรอ...ปีใหม่ไปดอยอิน ลอยกระทงปล่อยโคม ปลายฝนต้นหนาวก็ไปล่องแพ ไปแม่สายบ้าง ปายบ้าง...

 

ทริปนี้..คืนแรก..วันอังคาร ไปกางเต็นท์นอนที่ห้วยน้ำดัง ได้อารมณ์"ลมหนาวและดาวเดือน" สุดๆ

ดาวเยอะมาก เป็น"คืนที่ดาวเต็มฟ้า"เลยล่ะ

ไปถึงประมาณ 2 ทุ่ม ทำไมเต็นท์อื่นนอนกันหมดแล้วเนี่ย

ไอ้เราก็หิว จะทำอาหารก็เกรงใจ เลยทำได้แค่ต้มมาม่า(ที่ไม่ค่อยสุก..ก็น้ำไม่ยอมเดือดซะทีนี่)

 

เช้ามืดตื่นมารอดูพระอาทิตย์ขึ้น....ที่ทะเลหมอก "ไม่ต้องมีคำบรรยาย" มาเห็นเองจะดีกว่านะ

 

กินข้าวเช้าเสร็จก็ไปถ้ำลอด....แล้วก็มุ่งสู่ปาย...

(สับสนบ้างเล็กน้อย นี่มันยังอยู่ในเมืองไทยจริงเหรอ ทำไมมีแต่ฝรั่งเต็มถนนหนทางยังงี้)

 

ทริปนี้ ต้องขอบคุณม๊ากะอี๊ของเบญมากๆเลยนะคะ ที่ช่วยอุปการะพวกเรา

อยากให้มาเยี่ยมเบญบ่อยๆจังเลย...

 

 

 

 

 

 

จะมีที่ไหนเป็นแบบนี้....~~~ไม่มีอีกแล้ว~~~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในที่สุด ก็ผ่านพ้นไปซะที กะการสอบที่ทำให้รู้สึกแย่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ก็ช่างมันเถอะ คิดซะว่าเป็นประสบการณ์ชีวิต(ที่ไม่น่าจดจำซักเท่าไหร่)

ยังไงก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนี่ แต่ก็ใช่ว่าภายใต้เมฆหมอกอึมครึมนี่จะไม่มีอะไรดีหรอกนะ มันยังคงมีมิตรภาพที่งดงามซ่อนอยู่

 

 

หลังจากที่ทุกคนอดหลับอดนอน ทำ(ปั่น)รายงานมาด้วยกัน กว่าจะได้อ่านหนังสือก็ก่อนสอบนิดหน่อย(แทบจะวันต่อวันกันเลย)

เราได้รับรู้ถึงความเป็นเพื่อนก็คราวนี้แหละ เพื่อนช่วยเพื่อน 

Thanks อ้อม ทราย แน้ท ลูกหว้า ที่มาสุมหัวกันในวันก่อนสอบAIS ไม่มีพวกแก เราก็คงอ่านไม่จบ

แอปเปิ้ลที่บอกให้รู้ว่าอาจารย์ชอบย้ำตรงไหน มันเป็นประโยชน์กะเรามากๆ(5หรือ10คะแนนวะ)

อ้วนขวัญ ที่อุตส่าห์ทำCaseให้ ซึ้งจริงๆ (เรานึกแล้วว่าแกต้องทำได้55)

Special Thanks อาจารย์ที่ให้งานหนักยิ่งกว่าพายุ (โดยเฉพาะพี่ดี้) ถ้าไม่มีงาน ก็ไม่มีวีรกรรมร่วมกับเพื่อนอย่างนี้หรอก แต่คราวหน้า ไม่ต้องมี จะดีมาก

อยากให้อาจารย์รู้ว่า...พวกเรา"ไม่ปลื้ม" (กับการกระทำในครั้งนี้ .. ก็แหมเล่นให้กันทุกวิชา เลือกไม่ถูกเลยว่าจะทำตัวไหนก่อน)

 

ทำไมนะ สอบเสร็จคราวนี้ รู้สึกยังกะเรียนจบเลย ทั้งๆที่เหลืออีกเทอมนึง คิดแล้วก็เศร้าเนอะ ความรู้สึกตอนนี้มันยังไงก็ไม่รู้ บอกไม่ถูก

คิดถึงช่วงเวลาที่ต้องแยกย้ายกันไปตามทางของแต่ละคนแล้วก็.....

มันก็วนเวียนกันอยู่อย่างนี้ เหมือนตอนจบม.ต้นที่ต้องย้ายโรงเรียน เหมือนตอนจบม.ปลายที่ต้องก้าวเข้ามหาลัย

นี่ก็เหลือเวลาอีกไม่นานก็ต้องก้าวเข้าสู่โลกอีกโลกหนึ่ง โลกของคนทำงานที่ต้องแบกความรับผิดชอบไว้เยอะกว่าที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้

ถ้าถึงเวลานั้นเราจะพร้อมรับรึป่าวก็ไม่รู้ แค่นี้ยังบ่นจะแย่ เฮ้อ...อยากมีพื้นที่เล็กๆ ---ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจเรายังเป็นเด็ก---

ช่างเถอะ...มันเป็นเรื่องของอนาคต อย่าเพิ่งไปคิดมากดีกว่า ปวดหัว ตอนนี้คิดหาความสนุก แล้วก็เก็บเกี่ยวความทรงจำในชีวิตมหาลัยให้มากที่สุดดีกว่าเนอะ

ปิดเทอมนี้ ขอพักผ่อนให้เต็มที่ แล้วเปิดเทอมมาลุยไปพร้อมๆกันดีกว่า

 

 

แย่จริงๆเลย...วันนี้ทำข้อสอบไม่ค่อยได้....2วันที่แล้วก็ทำไม่ได้

ทำไมไม่มีตัวไหนทำได้เลยล่ะเนี่ย แล้วอีก3ตัวที่เหลือจะป็นไงบ้างเนี่ย ไม่อยากคิดถึงอนาคตเลย

ไม่อยากอ่านหนังสือแล้ว...วันนี้เสียความรู้สึกมาก...อ่านไปตั้งเยอะ ถามนิดเดียวไม่คุ้มกะที่อ่านเลย

แต่ก็นะ...ไอ้ที่ถามนิดเดียวเนี่ยล่ะ ตัวดี ตอบไม่ได้เลยอ่ะ เนื้อหาก็คล้ายๆกัน จนไม่รู้จะเอาส่วนไหนมาตอบ

ไหนว่าเน้นChapter 7-9 ไง แล้วทำไมมีแต่คำถามที่เกี่ยวกับ Chapter 1-4 ทั้งนั้น (อาจารย์นับเลขเป็นป่าวเนี่ย)

 

นานๆทีข้อสอบบัญชีจะมีปรนัย อุตส่าห์ดีใจ แต่พอเจอเข้าจริงๆ โอ๊ย!!!!!อยากจะร้องดังๆ

ข้อที่เป็นภาษาไทย ก็อ่านเข้าใจทุกข้อนะ แต่ทำไมตัวเลือมันถูกทุกข้อล่ะ???? แล้วข้อไหนที่มันถูกที่สุดกันล่ะเนี่ย

ส่วนข้อที่เป็นภาษาอังกฤษนะ ก็แปลไม่ค่อยจะออก ทำไมศัพท์มันไม่เหมือนกะที่อ่านมาเลย ไม่รู้สึกคุ้นๆซักนิด

 

ไหนอาจารย์บอกว่าไม่ยากไงล่ะ หลอกกันชัดๆ เจ็บใจ...เจ็บใจ!!!

 

 

 

เบื่อจังเลย.....จะสอบmidtermแล้ว 

จะเอาอะไรไปสอบดีเนี่ย ทำไมเทอมนี้มันยากอย่างงี้

ทำไมข้อสอบต้องเป็นภาษาอังกฤษด้วย....เรียนบัญชีนะเว้ย ไม่ได้เรียนมน-Eng

 

อยากถามอาจารย์ว่า.....

 

"เราเคยรู้จักกันรึป่าวค่ะ...แล้วทำไมคุณต้องมาทำร้ายฉัน?????"

(หวังว่ามันคงไม่เข้าไปถึงหูอาจารย์หรอกนะ)

 

คณะนี้เค้ารับอาจารย์ที่มีคุณสมบัติ "หน้าตาดีแต่สอนไม่รู้เรื่อง" รึไงนะ

 

ทำไมไม่มีอะไรมากระตุ้นให้อยากอ่านหนังสือเลยล่ะเนี่ย

มองไปทางไหนก้มีแต่คนกะลัง in love รอบๆตัวมันเป็นสีชมพูกันหมดแล้ว

แต่ทำไมตรงที่เรายืนมันยังไม่มีสีเหมือนเดิมล่ะ

 

..........................................

ได้ระบายแล้วค่อยรู้สึกดีหน่อย   เฮ้อ!!! -_-"

(มีคนเคยบอกว่า...ความรักมักมาถูกที่ถูกเวลาเสมอ...จริงเหรอ)

 

 

 

 

นี่เคยเรียนมาแล้ว (ลืมบ้างไม่ได้รึไง)

นั่นไปอ่านเองนะ (คิดว่าจะเข้าใจเหรอ)