¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´WhÃt wïll Ï ÐÕ¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´¨

เมื่อยังเด็ก...                                   เคยไหม...ละห้อยละไห้...ละเหี่ย

รักแล้วหัวใจเพลียเพลีย                        เปลี้ยใจเพราะใครบางคน

รักเขา...                                       แต่ก็มักว่างเปล่าซะทุกหน

จนรู้ว่า(หาก)รักใครข้างเดียว...ต้องอดทน   จนกว่าใจจะยินยอม

ถอยห่าง...                                     กอดความอ้างว้างซะเต็มอ้อม

(แต่)เต็มอก เต็มใจ (และ)เต็มตรอม        ตรม...ขม...ขับกล่อม...จนหลับไป

(แต่พอ)หายเจ็บ...ก็หายจำ                   รักแล้วช้ำ...รักแล้วช้ำ...ก็รักใหม่(ฮิฮิ)

จะรักซะอย่าง...จะทำไม                      (เธอ)ไม่รัก...ก็ไม่...ช่างหัวเธอ

ไม่เคยต่อรองให้มารัก                         ได้แต่ปักหลัง...รักแล้วเก้อ

เซ็งไหม...เซ็งนะ...เซ็งว่ะ...เออ...         แต่ก็รักเสมอ...ประหลาดจริง

 

จากคนที่ยังรัก (Instinct)

ก็เก็บเอาไว้ไม่เคยให้ใครรู้ว่า.ยังคิดถึงแฟนเก่า
ยังคงจะเพ้อถึงเธออยู่ทุกคราว..ตั้งแต่จากกันวันนั้น
..อยากจะลบหน้าเธอจากหัวใจ..แต่มันรู้ไม่มีวัน..
ต้องกอดหมอน..นอนทุกวัน..หลอกตัวเองว่าคงไม่เป็นไร

ก็รู้..ตัวดี..ว่าไม่มีหนทางให้เธอนั้น..กลับมารัก
..แม้ทรมานต้องยอมให้เป็นไป..
คืนนี้..ต้องเหงาอีกแล้วจันทร์..ก็ได้แต่ทำใจ
..ปล่อยมันช้ำไป..มันคงจะรับได้สักวัน..

..เธอคงนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน..
ให้เธอ..โชคดีแล้วกัน..เขาดีกว่าฉันก็เข้าใจ
อยากบอกให้เธอนั้นได้รับ-ได้รู้..คิดถึงเธอสุดหัวใจ
..ไม่รู้..ว่าเธออยู่ไหน..แต่อยากให้เธอได้ฟัง..

ก็ว่าจะโทรหาเธอจะดีมัย ลองกี่ครั้งก็ไม่กล้า
ก็ใจมันรู้ว่าต้องมีน้ำตา..ถ้าเธออยู่กับคนนั้น
อยากจะสมน้ำหน้าตัวเองนัก..เก็บรักไว้ไม่ทัน
ไม่เห็น..ความสำคัญ..มันก็ถูกเขาต้องแย่งไป

..ก็รู้..ตัวดี..ว่าไม่ใช่คนดีที่เธอ..
..ก็ยอมรับ..มันคงจะลืมได้สักวัน..

..เธอคงนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน..
ให้เธอ..โชคดีแล้วกัน..เขาดีกว่าฉันก้อเข้าใจ
อยากบอกให้เธอนั้นได้รับ-ได้รู้..คิดถึงเธอสุดหัวใจ
ไม่รู้..ว่าเธออยู่ไหน..แต่อยากให้เธอได้ฟัง..จากคนที่ยังรัก

..เธอนอนฝันไม่รับรู้-ไม่สนใจ-ไม่มีฉัน..
ให้เธอ..โชคดีแล้วกัน เขาดีกว่าฉันก็เข้าใจ

 

 

 

เหงา เหงา

เบื่อ เบื่อ

เซ็ง เซ็ง

..........................

 

ขอบคุณใครบางคนที่เข้ามาทำให้รู้สึกดีขึ้น

 

วันนี้พอมีเวลา ขอมาอัพนิ๊ดนึงนะ...

 

ตอนนี้เริ่มทำงานได้เดือนนึงแล้วนะ ไม่รู้จะ(ทน)ทำได้อีกนานแค่ไหน เฮ้อ!!

ตั้งแตหลังสงกรานต์เลิกสามทุ่มมาตลอด 3 weeks แล้วทำไมเพื่อนๆเรามันเลิก 5-6 โมงล่ะ -_-"

ยิ่งไปกว่านั้น เหมือนโชคชะตาเล่นตลก ส่งฝนลงมาจากฟ้าในยามค่ำคืน ไอ่เราก็เลิกงานตั้งเที่ยงคืน ต้องมายืนท่ามกลางสายฝนโปรยปราย

รอเรียก Taxi อยู่นานมาก กลับถึงบ้านก็ตีหนึ่งกว่า ตื่นมาเป็นวันเสาร์ต้องไปทำงานอีกล่ะ

เกลียดการทำงานวันเสาร์จิงๆเลย (ได้OT แค่เท่าเดียวเอง ขอเหอะ ขอทำถึงสามทุ่มวันปกติดีก่า ได้โอตั้ง1.5เท่า หลัง3 ทุ่มเบิกค่าtaxiได้ด้วย)

 

พี่จอยซ์บอกว่า "น้องนุ่นนี่เจอแต่jobหนักๆเนอะ พี่ยังคิดอยู่เลยว่าเดือนหน้าน้องนุ่นจะลาออกมั้ย"

ขอบคุณที่ให้กำลังใจนะคะพี่!!!!!!!!!!!!!

 

มาลุ้นกันดีกว่านะ ว่าเราจะ(ทน)อยู่ได้นานแค่ไหน

ไม่มาเจอกะตัว ไม่รู้นะเนี่ยว่ามันเหนื่อยขนาดนี้

 

ทำงานจนไม่มีเวลาหาแฟน ทำไงดี ใครมีเพื่อน เพื่อนของเพื่อน พี่ของเพื่อน เพื่อนของพี่ น้องก็ได้อ่ะ ที่ยังโสด โปรดแนะนำด่วน

(หรือใครรู้ว่าไปขอแฟนได้ที่ไหนบอกกันมั่ง จะรีบไปในทันที 55)

 

Ps. แพลนไว้ว่าจะนัดเจอเพื่อนๆคนนั้น คนนี้ ก็ยังไม่มีเวลาซักที ใครที่อยู่กรุงเทพ ไม่ต้องน้อยใจนะ เรายังไม่ได้เจอใครเลย(ทุกคนยังเท่าเทียมกันอยู่)

     ขนาดเพื่อนที่ทำงานเรายังไม่ได้เจอเลย จะพยายามปรับและปลีกตัวไปเจอให้ได้ รอหน่อยนะ แล้วจะรีบโทรหาทุกๆคน